Uświadom sobie, na czym polega rola coacha

12 Stycznia 2007

Uświadom sobie, na czym polega rola coacha Image courtesy of Stuart Miles/FreeDigitalPhotos.net

1

Coach wywiera wpływ na ludzi, zachęcając ich do jak najbardziej efektywnego działania.

„Jeszcze jedno takie zadanie i się zwolnię!”. „Co oni sobie myślą? Że jestem czarodziejem?”. „Nie jestem w stanie sobie poradzić z jeszcze większą ilością obowiązków”. Czy takie wypowiedzi wydają Ci się znajome?

Cóż, należy do nich przywyknąć, gdy mamy do czynienia z rozwijającym się w zawrotnym tempie rynkiem i z coraz większą ilością zadań, podczas gdy zmniejszają się zasoby siły roboczej. Wymagania klientów rosną, a nasza zdolność sprostania tym wymaganiom maleje i coraz częściej zastanawiamy się, jak sobie z nimi poradzić, nie znajdując odpowiedzi. W związku z tym są dwie wiadomości: dobra i zła. Zła jest taka, że czeka Cię jeszcze jedna rola. Dobra wiadomość jest taka, że to rola coacha.

Coś więcej niż przewodzenie drużynie

Coaching1 nie jest umiejętnością wrodzoną. Nie odnosi się jedynie do sportu: to coś więcej niż przewodzenie drużynie na boisku czy też wojsku w terenie. To także coś więcej niż chwalenie pracowników. Chodzi o uzyskanie rezultatów, które umożliwią Ci spokojne oraz skuteczne zarządzanie zespołem i grupą oraz odnoszenie sukcesów.

Rola coacha polega na motywowaniu, inspirowaniu do działania oraz do większych osiągnięć. To proces szkolenia i określania celów pracownika w jego miejscu pracy oraz pomoc w usuwaniu barier uniemożliwiających optymalne działanie. Rola coacha to przywództwo na najwyższym poziomie - obejmuje ona przekazywanie informacji o celu i przyczynach działania, a następnie pomoc w określeniu sposobu działania (zachowania, jak i nastawienia).

Coach wywiera wpływ na ludzi, zachęcając ich do jak najbardziej efektywnego działania. Należy zauważyć, że podczas opisu pożądanego rezultatu działania zastosowano słowo "optymalne". Istnieje różnica pomiędzy określeniami "optymalny" i "optimum". Optimum oznacza to, czego chcemy - najlepsze i najbardziej korzystne rozwiązanie. Optymalny oznacza najlepszy w danym czasie, z uwzględnieniem danych warunków. Musisz pokierować pracownikami w taki sposób, aby firma osiągnęła jak najlepsze wyniki.

Można tego dokonać, jeśli zrozumiesz, na czym polega rola coacha. To bardziej sztuka niż nauka. Sama wiedza o tym, w jaki sposób należy zapewnić wysoki poziom usług na rzecz klientów, nie gwarantuje, że ktoś będzie to robił-podobnie jest w przypadku metod zarządzania, które masz do dyspozycji. Optymalnego działania nie gwarantuje wiedza dotycząca tworzenia wizji ani nauka wyznaczania odpowiednich celów, ani mówienie pracownikom o zakresie ich odpowiedzialności, ani też określanie metod działania i rozmowy o karierze. Sztuka polega na odpowiednim postrzeganiu pracowników, na poszukiwaniu, badaniu i odkrywaniu ich mocnych stron, niezależnie od długości i stopnia trudności tego procesu, a następnie na nakłonieniu ich do wykorzystania tych mocnych stron. Czy to brzmi jak słowa cheerleaderki? Chodzi również o to! Podstawowe zadanie coacha polega na nakłonieniu pracowników, aby stali się tacy, jacy Twoim zdaniem mogą się stać. Metody działania są konieczne i ważne, ale to zrozumienie istoty roli coacha stanowi klucz do osiągnięcia sukcesu.

Stosuj dziesięć wartości skutecznego StaffCoacha™

Ponieważ umiejętności coacha nie są wrodzone, możesz je w sobie rozwinąć i udoskonalić, wykorzystując model StaffCoach™, określający wartości wyznawane przez wielkich przywódców w przeszłości. Zarówno Patton, jak i Eisenhower, którzy nakłaniali swoje oddziały do nadludzkich czynów bohaterskich, Jack Welch i Sam Walton, którzy uczyli swoich pracowników, jak być najlepszym w swoich dziedzinie, oraz Artur Ashe, który pokazał swoim naśladowcom, jak łamać stereotypy, kierowali się podobnymi wartościami, które zadecydowały o ich sukcesie.

Niezależnie od roli i dziedziny, którą się zajmujesz, stosowanie dziesięciu następujących zasad zagwarantuje Ci sukces:

  • Jasność - przekazywanie i odbieranie informacji w odpowiedni sposób.
  • Wspieranie pracowników - zaangażowanie we wspieranie członków zespołu.
  • Tworzenie w pracownikach poczucia pewności siebie - osobiste zaangażowanie w tworzenie i podtrzymywanie dobrego zdania o sobie u każdego z członków zespołu.
  • Współdziałanie - atmosfera partnerstwa, w której wygrywają wszyscy lub nikt.
  • Perspektywa - całkowite skoncentrowanie się na interesie firmy.
  • Ryzyko - zachęcanie do wprowadzania innowacji oraz do nauki poprzez działanie i starania na rzecz wyeliminowania kar za błędy.
  • Cierpliwość - wykraczanie poza krótkookresowe cele na rzecz takiej wizji czasu i działania firmy, która umożliwi osiągnięcie długookresowych zysków i najważniejszych celów firmy.
  • Zaangażowanie - prawdziwe zainteresowanie informacjami o poszczególnych pracownikach. Dzięki niemu można się dowiedzieć, co ich motywuje, a co martwi, oraz jakie działania ich inspirują.
  • Poufność - umiejętność chronienia informacji o wszystkich relacjach w zespole oraz tworzenie poczucia zaufania i bezpieczeństwa w stosunkach z jego członkami.
  • Szacunek - darzenie całego personelu (i poszczególnych pracowników)dużym szacunkiem oraz postępowanie w taki sposób, aby zapewnić sobie szacunek pracowników.

Przeanalizuj te wartości, zastanawiając się, czy kierujesz się nimi w swoim postępowaniu, a następnie zaplanuj, w jaki sposób możesz je w sobie rozwinąć.

Jasność

  • Co w mojej wypowiedzi mogło się wydać odrobinę niejasne?
  • Jak sądzicie, w jaki sposób to będzie działać?
  • Jak sądzicie, jakie problemy mogą się pojawić?
  • W jaki sposób można usprawnić ten proces?
  • Powiedzcie, co waszym zdaniem uzgodniliśmy odnośnie do tego, co będziecie robić.

Pamiętaj, że to, co swoim zdaniem powiedziałeś, oraz to, co "naprawdę" mówisz (nie wspominając o różnicy pomiędzy tym, co pracownicy sądzą, że słyszą, a tym, co "naprawdę" słyszą), to dwie zupełnie inne rzeczy. Powinieneś przekazywać członkom zespołu swoje myśli w jasny sposób, słuchać ich oraz reagować na ich próby zakomunikowania jakiejś wiadomości.

Przykład :

Coach: A więc ty i Jerzy sądzicie, że ten termin wykonania tego zadania jest realny, Marto?

Marta: Wykonywaliśmy to zadanie wiele razy.

Coach: Chcę się tylko upewnić, że mogę obiecać klientowi, iż zgodnie będzie z umową dotrzymamy terminu.

Marta: Mogę obiecać, że wykonamy naszą część zadania - nie mogę jednak obiecać, że nasz sprzęt sprosta temu zamówieniu. Ale znajdziemy jakiś sposób. Zawsze znajdujemy.

Czy zauważyłeś dwa komunikaty, które pojawiły się w tej rozmowie? Pierwszy z nich to: "Zrobimy to", a drugi: "Może nam się nie udać". Zakładamy, że pierwszy komunikat jest ważniejszy, zwłaszcza wtedy, gdy mamy napięty harmonogram i klient jest dla nas ważny lub niecierpliwy albo gdy jest on zarówno ważny, jak i niecierpliwy. Można nie usłyszeć ukrytej wiadomości, ale uważny, patrzący realistycznie coach podda analizie sprzeczne komunikaty przekazane przez swoich pracowników. Jeśli tego nie zrobi, ryzykuje nie tylko niedotrzymaniem terminu. Istnieje także ryzyko, że pracownicy usłyszą wtedy dwa komunikaty:

  • Nie przedstawiaj mi szczegółów, ale po prostu to zrób; oraz
  • Twoje problemy nie są dla mnie równie ważne, co odpowiednie traktowanie klienta.

W przedstawionym przykładzie coach może mieć do czynienia z problemami ze sprzętem, które już mogły spowodować obniżenie morale pracowników i które mogą być przyczyną niezadowolenia klienta. Można rozwiązać ten problem, jeśli nadamy jasności przekazu odpowiednie znaczenie.

Wspieranie pracowników

Wspieranie oznacza zapewnienie pomocy, której potrzebują osoby z zespołu - porad, informacji, materiałów albo po prostu zrozumienia i zachęty. Ważne jest, aby Twoje intencje zostały zinterpretowane jako chęć udzielenia wsparcia. Niezwykle ważne jest również to, aby zespół o tym wiedział.

Twoi pracownicy powinni się dowiedzieć od Ciebie (podczas spotkań indywidualnych lub w grupie), że są oni częścią pewnej jednostki, czyli zespołu, którego członkowie pracują razem, aby coś osiągnąć. Podkreśl znaczenie synergii: 2 + 2 może czasami mieć taką wartość, jak 6, 8 lub 11. Wyjaśnij członkom zespołu swoje zasady zarządzania: pomyłki to nie koniec świata. Problemy mogą nawet pomóc w umocnieniu zespołu, kiedy wspólnie nauczycie się je rozwiązywać.

Najważniejsze jest to, aby pracownicy wiedzieli, że przez cały czas mogą liczyć na Twoje wsparcie. Twoja rola polega na tym, aby pomagać zespołowi w osiąganiu sukcesów poprzez nakłanianie pracowników do jak najbardziej efektywnego wykorzystania ich umiejętności, a nie poprzez zmuszanie ich do wykonywania zadań w taki sposób, jak zaplanowałeś to Ty lub ktoś inny. Świadomość Twojego wsparcia sprawi, że Twoi pracownicy będą osiągać lepsze wyniki w pracy.

Do niedawna takie poglądy wydawały się zbyt łagodne. Wiele osób sądziło, że pełniąc rolę szefa, należy ukrywać swoje słabości oraz znać odpowiedzi na wszystkie pytania, a nawet jeśli tak nie jest, postępować, jakby tak było. Okazując słabość, traciło się równocześnie szacunek podwładnych. Obecnie tak nie jest - poglądy tego typu już nie obowiązują. Poniższy przykład przedstawia, w jaki sposób można okazać pracownikom wsparcie.

Kierownik: Zmiany projektu, które próbowałem wprowadzić, nie sprawdziły się, Krzysztof. Byłem pewien, że się sprawdzą, ale mówią mi, że musimy opracować nowy projekt. To wpłynie na opóźnienie naszej pracy przynajmniej o trzy dni. Sądzę, że nam nie wyszło.

Coach: Czy to nie podczas pracy nad tym zadaniem zastosowaliśmy inne metody?

Kierownik: Tak, wcześniej też mieliśmy ten problem.

Coach: No cóż... Chciałbym, aby nowy projekt się sprawdził, ale przecież testujecie nowe pomysły. To zadanie przysparzało nam problemów od samego początku. Czy gdybyśmy dodali do zespołu dwie osoby, można byłoby zmniejszyć opóźnienie o jeden dzień?

Kierownik: Prawdopodobnie tak.

Coach: Spróbujmy tak zrobić. Jeśli nam się uda, być może nie dojdzie do opóźnienia. A jeśli nie, i tak będziemy wiedzieli, że próbowaliście zdążyć. Następnym razem, kiedy będzie trudno dotrzymać terminu wykonania zadania, spróbujmy omówić projekt wraz z innymi osobami podczas sesji burzy mózgów, zanim wybierzemy metodę.

Kierownik: Dobry pomysł. Dziękuję, Krzysztof.

Okazywanie pracownikom wsparcia jest niezwykle ważne. Należy jasno określić swoje intencje i realizować zadania, delegując je. Pracownicy, których menedżerowie przez cały czas kontrolują, nie osiągają najlepszych wyników. Jeśli sprawujesz zbyt dużą kontrolę nad projektem lub planem, pracownicy będą sądzili, że im nie ufasz, oraz będą czuli, że są ograniczani. Będzie tak zwłaszcza w przypadku pracowników pochodzących z Generacji X. Delegowanie zadań nie zawsze jest równoznaczne z uczeniem poprzez działanie - należy tutaj wziąć pod uwagę poziom umiejętności pracowników. Jeśli mają oni pojęcie o tym, co robią, pozwól im kontynuować. Jeśli tak nie jest, wyjaśnij im, co powinni robić. W każdym z tych przypadków stale okazuj im wsparcie.

Przykład

Tomasz (pracownik działu obsługi klienta): Tomasz Sikora, słucham.

Klient (dzwoni): Panie Sikora, mówi Filip z ACME. Mamy problem z towarami wysłanymi przez państwa firmę, które otrzymaliśmy dzisiaj rano.

Tomasz: Już szukam pańskich danych w komputerze. Tak, na czym polega problem?

Klient: Nie ma wszystkich towarów! Wczoraj po południu rozmawiałem z szefem pańskiego działu i wyjaśniłem mu, że właśnie otrzymaliśmy pilne zamówienie. Obiecał, że rano dołoży dodatkowo 200 wałków do naszego zamówienia.

Tomasz: Hm... Nie widzę tutaj żadnej informacji. Mówi pan, że pan Jagielski zaakceptował wysyłkę dodatkowych części?

Klient: Nie wiem, jak się nazywa szef działu, ale osobiście mu mówiłem, że potrzebuję ich DZISIAJ!

Tomasz: Cóż... Naprawdę nie wiem, jak mam panu pomóc. W moich danych nie ma informacji o tym, że pan Jagielski zaakceptował wysłanie dodatkowych części, a bez jego podpisu nie mogę tego zrobić.

Klient: W takim razie proszę mnie z nim połączyć. Potrzebujemy tych części TERAZ!

Tomasz: Niestety pana Jagielskiego teraz nie ma.

Klient: To niech pan się tym zajmie! W końcu jestem waszym klientem od ponad dziesięciu lat!

Tomasz: Przykro mi. Wiem, że brzmi to dosyć absurdalnie, ale pan Jagielski ściśle przestrzega zasady, że specjalne zamówienia MUSZĄ zostać przez niego zaakceptowane, a nie będzie go aż do...

Klient: W takim razie proszę powiedzieć panu Jagielskiemu, że już go nie będziemy fatygować zamówieniami, kiedy będą one dla nas ważne!

Tomasz: niewłaściwie potraktował klienta. Być może powiedziano mu, że "klient jest najważniejszy", ale jego szef wprowadził takie zasady, że Tomasz się obawia je złamać oraz nie jest w stanie czy też nie chce tego zrobić.

Czy kiedy menedżerowie ustanawiają sztywne zasady, chcą współpracować z podwładnymi, czy też ich kontrolować? Kiedy mamy do czynienia z tym drugim przypadkiem, może na tym ucierpieć obsługa klientów, którzy poczują się całkowicie zlekceważeni. Jeśli zamiast wspierać pracowników, będziemy ich kontrolować, obniży się również ich morale. W czasach, kiedy największe wyzwanie dla firm stanowi utrzymanie klientów i rekrutacja właściwych pracowników, atmosfera wsparcia stanowi prawdziwy atut firmy.

Tworzenie poczucia pewności siebie

Daj pracownikom ze swojego zespołu do zrozumienia, że wierzysz w nich oraz w efekty ich działania. Pomoc pracownikom w zauważeniu ich zdolności oraz obudzenie w nich poczucia, że mają talent, to kom ze swojego podstawowe zadania przywódcy. Podkreślaj odniesione w przeszłości zespołu do zrozumienia, żesukcesy poszczególnych osób i całego zespołu. Razem ze współpracownikami zastanów się nad działaniami, które doprowadziły do sukcesu, oraz chwal ich za dążenie do doskonałości.

Można to zrobić, regularnie wywieszając w widocznym miejscu listę indywidualnych i zespołowych osiągnięć z ostatniego tygodnia lub miesiąca. Można również rozesłać członkom zespołu oraz innym ważnym osobom z firmy okólnik zawierający podsumowanie takich osiągnięć. Najważniejsze jest jednak, abyś chwalił poszczególne osoby za prawidłowo wykonane zadania. Indywidualne spotkania najbardziej sprzyjają budowaniu poczucia pewności siebie u pracowników. Stosując takie metody:

  • informujesz członków zespołu, że wiesz o ich wysiłkach zmierzających do udoskonalenia działania;
  • informujesz członków zespołu oraz inne osoby z firmy o osiągnięciach tego zespołu;
  • zachęcasz pracowników do tego, aby zaczęli myśleć: "Mogę tego dokonać".

Postaraj się umocnić poczucie pewności siebie u swoich pracowników. Daj im do zrozumienia, że wiesz, iż umieją wykonywać swoje zadania, a zauważysz coś niezwykłego: nabiorą pewności siebie i zaczną wierzyć we własne możliwości, a także będą osiągać więcej, niż sądzili, że mogą osiągnąć.

Współdziałanie

Współdziałanie oznacza posiadanie takiej samej wizji wspólnych celów. Jeśli pełnisz rolę przywódcy i Twoje cele różnią się od celów członków zespołu, nie będzie on osiągał pozytywnych wyników. Zbyt często pracownicy (a czasami menedżerowie) nie mają jasno sprecyzowanych, zrozumiałych dla wszystkich celów.

Aby sprawdzić, czy członkowie Twojego zespołu dążą do tych samych celów, musisz poświęcić nieco czasu na ich szczegółowe wyjaśnienie. Sprawdź, czy członkowie zespołu potrafią odpowiedzieć na następujące pytania: Dlaczego dany cel jest odpowiedni dla zespołu? A dla firmy? Jakie korzyści przyniesie on poszczególnym członkom zespołu? Jakie kroki należy podjąć, aby go osiągnąć? Kiedy należy to zrobić? Jakiej nagrody można oczekiwać, kiedy tak się stanie?

Zamieszczona poniżej notatka wewnętrzna to dobry przykład tworzenia poczucia współdziałania - można w niej znaleźć odpowiedzi na wszystkie te pytania. Czy Ci się to uda?


Do: Zespół

Od: Marcin

Dotyczy: Inwentaryzacja

Jak wiecie, magazyn firmowy jest wypełniony nowymi zapasami, które otrzymaliśmy po ostatniej fuzji. Nigdy nie zostały one zewidencjonowane. Nasz dyrektor generalny poprosił, abyśmy jak najszybciej przeprowadzili inwentaryzację, nie zakłócając jednocześnie harmonogramu produkcji.

W związku z tym proponuję przeprowadzenie inwentaryzacji w pierwszą i trzecią sobotę następnego miesiąca od godziny 10 do 15. Osiem osób powinno sobie poradzić w tym czasie - w trakcie są przewidziane przerwy na lunch opłacany przez firmę. Obecność nie jest obowiązkowa, jednak wolałbym nie zatrudniać do wykonania tego zadania pracowników spoza firmy, ponieważ w takim przypadku musieliby oni zostać opłaceni z naszego funduszu przeznaczonego na dodatkowe wydatki (letni piknik, wieczory firmowe na boisku baseballowym itd.).

Ponieważ inwentaryzacja ma trwać od dziesiątej do trzeciej po południu, osoby które będą ją przeprowadzały, będą mogły się wyspać, a także wyjść wystarczająco wcześnie, aby mieć trochę czasu na rozrywkę. Ochotnicy otrzymają pensję w wysokości 150% normalnej stawki za daną liczbę godzin oraz dostaną dodatkowo jeden wolny piątek w okresie od chwili obecnej do świąt Bożego Narodzenia. Dyrektor naczelny ocenia, że po przeprowadzeniu inwentaryzacji może dojść do wzrostu wielkości przychodu ze sprzedaży od 5.
do 6% oraz że obciążenie produkcji przed świętami będzie znacznie mniejsze.

Lista, na którą można się wpisywać, znajduje się na tablicy ogłoszeń. Aby dołączyć do ekipy na jedną lub obie soboty, należy się zapisać przed godziną 17 w piątek.

Do zobaczenia!



Bez wspólnych celów współdziałanie jest niemożliwe - ani Ty, ani Twój zespół nie osiągniecie wiele. Jeżeli natomiast członkowie Twojego zespołu posiadają wspólne cele, może on wiele osiągnąć.

Perspektywa

Psycholog George Kelly nazywa perspektywę "zrozumieniem od wewnątrz", czyli spojrzeniem na sytuację z perspektywy drugiej osoby. Oceniając ludzi, często ich szufladkujemy. Czy określasz osoby z pracy pewnymi słowami i przydomkami, jak na przykład zrzędliwy, spóźnialski, maruda? Kiedy tak postępujemy, widzimy ludzi z zewnątrz zamiast od wewnątrz. To oznacza, że prawdopodobnie nie rozumiemy ich wcale.

Aby kogoś dobrze zrozumieć, należy zadawać mu pytania.

  • Co nowego w twoim życiu, Pawle?
  • Czy mogę ci jakoś pomóc w ukończeniu tego projektu? (lub... abyś mógł punktualnie przyjeżdżać do pracy albo aby poprawić twoje samopoczucie podczas wykonywania tego zadania itp.)
  • Robert, może zjedlibyśmy razem lunch i porozmawiali o postępach w pracy?

Zadając takie pytania, dowiesz się, jacy są naprawdę członkowie Twojego zespołu. Często możesz w ten sposób ujawnić problemy zdrowotne czy rodzinne, które powodują, że ktoś jest "zrzędliwy" - zwłaszcza gdy szef przywiązuje niewielką wagę do życia pozazawodowego pracowników. Poznasz również powody niepunktualności spóźnialskiego oraz powody narzekania marudy, czyli problemy, które można natychmiast rozwiązać. Dzięki temu ujrzysz sytuację z perspektywy pracowników oraz ukażesz im szerszy obraz sytuacji.

Na przykład jeśli opóźnienia w realizacji projektu wynikają z niepewności co do sposobu wykonania danego zadania, możesz zaplanować szkolenie, podczas którego będzie można zdobyć wymagane umiejętności i nabrać poczucia pewności siebie w nowych dziedzinach.

Jeżeli spóźnienia wynikają z braku pieniędzy na naprawę samochodu, możesz zaproponować danej osobie metody dodatkowych zarobków lub poprosić pracowników mieszkających w pobliżu o zorganizowanie wspólnych dojazdów jednym samochodem.

Jeśli pracownik odnosi się z niechęcią do nieprzyjemnych zadań, które musi wykonywać, możesz mu wytłumaczyć szczegółowo, dlaczego są one takie ważne i (lub) podzielić to zadanie między dwóch lub więcej pracowników.

Im więcej zadajesz pytań, tym lepiej zrozumiesz motywy zachowania pracowników. Nie zakładaj, że znasz ich myśli i uczucia - spytaj o nie!

Ryzyko

Ryzyko wiąże się z procesami rozwoju, uczenia się oraz doskonalenia swoich umiejętności. Jedyny sposób osiągania postępu to podejmowanie ryzyka i dlatego tak ważne jest przekazanie pracownikom, że nie ma nic złego w tym, że czasami popełniają błędy. Niektórzy członkowie zespołu mogą nie podejmować żadnych działań z powodu obawy, że się zdenerwujesz, jeśli zaryzykują jakieś działania i poniosą porażkę. Jak dowiedziałeś się wcześniej, aby odnosić sukcesy jako coach, musisz przekazać pracownikom, że porażka to nie koniec świata, o ile wszyscy wyciągną z niej wnioski. To jest najważniejsze. Określ jasny, nie stwarzający zagrożenia sposób radzenia sobie z porażkami - może on obejmować pięć następujących kroków:

  • Wraz z pracownikami, którzy popełnili błąd, określ jego cechy charakterystyczne, prosząc ich o pomoc co do szczegółów.
  • Określ przyczynę powstania błędu oraz jego skutek (jakie czynniki doprowadziły do zapoczątkowania procesu błędów?).
  • Opisz przynajmniej dwie metody, dzięki którym można było zapobiec temu błędowi.
  • Uzgodnij z pracownikami, jakie działania (które będzie można co jakiś czas sprawdzać) wprowadzą oni w życie, aby zapobiec błędom w przyszłości.
  • Określ rozsądne nagrody za poprawę zachowania oraz dokładne konsekwencje niepodjęcia działania, które ma zapobiec powstawaniu błędów.

Przykład

Pracownik 1 (Robert): Nie poradzimy sobie z tym problemem. Do rocznego sprawozdania wkradł się błąd, a 10 000 kopii zostało już wydrukowanych.

Kierownik (Karol): Dlaczego nie wykryto go podczas korekty?

Pracownik 2 (Katarzyna): Cóż, ponieważ harmonogram był bardzo napięty, sprawdziliśmy pisownię jedynie na komputerze. Zazwyczaj ktoś z nas wykonuje korektę, ale tym razem tak nie było. Zamiast słowa "sprzedaż" wydrukowaliśmy "wyprzedaż". Dla komputera oba te słowa są poprawne.

Kierownik (Karol): Czyli pominęliśmy korektę projektu, aby wykonać zadanie na czas?

Oboje: Tak.

Karol: Jak sądzicie, w jaki sposób można zapobiec takim przypadkom w przyszłości?

Katarzyna: Sądzę, że potrzebny nam system "sprawdzający", który kontrolowałby każdą fazę działania, zanim przejdziemy do dalszych etapów zadania.

Robert: To by się sprawdziło. Dwoje z nas mogłoby dokonywać końcowej korekty wydruku najważniejszych projektów. Można to zagwarantować w przypadku niektórych projektów zleconych z zewnątrz, jak sprawozdania roczne.

Karol: Oba te pomysły wydają się świetne. Katarzyno, czy mogłabyś w przybliżeniu określić, jak mógłby wyglądać ten system "sprawdzający"?

Katarzyna: Oczywiście.

Karol: Wezmę go ze sobą na spotkanie z panem Wiśniewskim i powiem mu o popełnionym błędzie. Nie spodoba mu się to, ale myślę, że doceni fakt, że podejmujemy konkretne kroki, aby w przyszłości zapobiec błędom. Jeśli nie będziemy mogli ich uniknąć, być może będziemy musieli zatrudnić kogoś do wykonywania korekty, a w takim przypadku w budżecie nie znajdą się środki ani na zatrudnienie takiej osoby, ani na nagrody z okazji świąt.

Ludzie, którzy odnoszą sukcesy, popełniali błędy, nadal to robią oraz będą to robić w przyszłości. Jak często mawia Tom Peters: "Polub porażki - ponieważ jedynie dzięki nim można się czegoś nauczyć, rozwinąć się oraz być lepszym w przyszłości".

Cierpliwość

Większości z nas jest obca cierpliwość. Każdy StaffCoach™, który odnosi sukcesy, wie, że czas i cierpliwość są najważniejsze dla rozwoju pracowników oraz powstrzymują nas przed zwykłym "reagowaniem" na dany problem. Oczywiście zdarzają się sytuacje, kiedy decyzje należy prawdziwe oblicze. podejmować natychmiast, na przykład:

  • Kiedy chłodnia przewożąca mrożone towary wyprodukowane przez Twoją firmę zepsuje się gdzieś pomiędzy Fallon i Reno w Nevadzie.
  • Kiedy klient dzwoni z propozycją świetnego kontraktu, który jest na tyle poważny, że może mieć wpływ na to, czy Twoja firma nadąży z realizacją zamówień - a jeśli nie uzyska on odpowiedzi natychmiast, kontrakt dostanie inna firma.
  • Kiedy prasa chce napisać o Twoim szefie w związku z reklamacją jakiejś osoby i musisz albo zebrać szybko informacje dla szefa, albo zbadać całą skargę i sprawdzić, czy jest uzasadniona - to może potrwać wiele godzin.

Większość menedżerów twierdzi, że takie sytuacje mają miejsce zadziwiająco rzadko. Nawet w takich przypadkach prawie zawsze mamy nieco czasu na to, aby spytać o radę lub o opinię kolegę bądź przełożonego, którego darzymy szacunkiem.

Ogólnie rzecz biorąc, możesz i powinieneś unikać odruchowych reakcji na nieoczekiwane sytuacje. Staraj się nie reagować na dane wydarzenie od razu.

Wykorzystaj czas na:

  • obiektywną ocenę sytuacji (jeśli to możliwe, pisemnie);
  • określenie alternatywnych rozwiązań oraz rozważenie argumentów przemawiających za i przeciwko każdemu z nich;
  • poznanie i uwzględnienie opinii osób, które darzysz szacunkiem;
  • odpowiednią reakcję;
  • ocenę rezultatów i zmianę podejścia, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Najlepsi StaffCoache™ nie reagują, ale działają, kierując się cierpliwością.

Równie ważne jak cierpliwość jest zrozumienie, że aby przyzwyczaić się do zmian, potrzebujemy czasu. Niektóre osoby zastanawiają się nad jakimś krokiem lub procesem tak długo, że odczuwamy zdenerwowanie. Cierpliwość i wiara w ludzi oznacza wiarę w rozwój pracowników w długim okresie. Za każdym razem, kiedy będziesz podejmował decyzje, dokonaj porównania długookresowych korzyści wynikających z rozwoju umiejętności pracowników z korzyściami związanymi z krótkookresowymi celami firmy.

Zaangażowanie

Zaangażowanie to praca z ludźmi. Chodzi o to, aby o nich zadbać i dzięki temu lepiej zrozumieć ich doświadczenia. W tym celu należy wstać zza biurka i nawiązać bliższy kontakt z pracownikami oraz dowiedzieć się czegoś o ich życiu, a także interesować się znaczącymi faktami z życia ich rodzin, ich przeszłością, trudnymi sytuacjami w ich życiu, ambicjami i motywami oraz tym, jacy są w rzeczywistości - mogą być nieśmiali, otwarci, niewymagający, podejrzliwi i tak dalej. Właśnie dzięki tej wiedzy można zachęcić pracowników do podejmowania ponownych prób działania oraz przekonać ich, że warto podjąć dane działania.

Na przykład kiedy usłyszysz, że jeden z majstrów zostanie wkrótce ojcem, będziesz w stanie wyjaśnić sobie jego roztargnienie. Jeśli jednak podczas rozmowy poświęcisz mu nieco więcej czasu, dowiesz się, że kilka lat temu jego żona poroniła dziecko z zespołem Downa. Jego obawy są zatem poważniejsze, niż się początkowo wydawało, a przez to mogą spowodować poważne błędy, a może nawet jego dłuższą nieobecność.

Dbając o pracowników, można pozyskać i rozwinąć ich lojalność oraz zwiększyć ich zaangażowanie w kierowanie swoją pracą. Poznając pracowników, dowiesz się, w jaki sposób należy ich motywować, pozostawiając im równocześnie kontrolę nad swoją pracą. To kolejna wartość wiedzy o pracownikach. Różne generacje reagują odmiennie. Na przykład biorąc pod uwagę zaangażowanie, przedstawiciele pokolenia z wyżu demograficznego lat pięćdziesiątych, podobnie jak Generacja X, są często jako grupa skłonni do większych poświęceń, jeśli są zaangażowani w jakąś sprawę. Ale to nie jest dla nich najważniejsze. Jeśli nie zaangażują się w daną sprawę, dzięki doświadczeniom z przeszłości nie stracą całkowicie zainteresowania pracą.

Jednak przedstawiciele Generacji X źle reagują na wyłączanie ich z procesu podejmowania decyzji dotyczących ich pracy. Wielu z nich wychowało się jako "dzieci z kluczem na szyi" i będą stawiali opór, jeśli nie zaczniesz z nimi współpracować. Właśnie dlatego należy stosować indywidualne podejście do każdego pracownika, jednocześnie podkreślając uniwersalne wartości.

Poufność

Poufność to rzadko spotykana umiejętność milczenia. Niektórzy menedżerowie mówią, gdy należy milczeć - często po to, aby udowodnić (zazwyczaj sobie samym), że mają władzę. Największe sukcesy odnoszą przywódcy, którzy powstrzymują się od wyjawiania poufnych informacji. Kiedy kogoś zawiedziesz, tracisz jego zaufanie, a kiedy już do tego dojdzie, prawie niemożliwe jest, by je odzyskać.

To bardzo ważne w przypadku coacha, który ma do czynienia z poufnymi informacjami pochodzącymi od pracowników oraz z wyznaniami dotyczącymi ich słabości i obaw.

Na przykład pewien menedżer odkrył (dzięki indywidualnym rozmowom dotyczącym oceny pracy), że dwóch spośród jego pracowników miało ten sam problem - ich współmałżonkowie nadużywali alkoholu. Sądząc, że te osoby może pokrzepić świadomość, że ktoś ma podobny problem, menedżer powiedział jednemu pracownikowi o sytuacji drugiego. Kiedy ten odkrył, że ktoś wie o jego problemie, natychmiast złożył wymówienie. Jaki z tego morał? Nawet gdy wyjawiasz poufne informacje i wydaje się to usprawiedliwione, tak nie jest. Rola coacha wiąże się z poszanowaniem prywatności.

Szacunek

Szacunek wiąże się z tym, jak postrzegasz stosunek do pracowników. Nawet jeśli wysoko oceniasz kwalifikacje i pracę członków swojego zespołu, możesz komunikować swoim zachowaniem brak szacunku, jeśli nie informujesz ich o celach, niechętnie się angażujesz w ich poznawanie oraz gdy brakuje Ci cierpliwości. Coache, którzy odnoszą sukcesy, okazują pracownikom szacunek, słuchając ich, zadając pytania, chwaląc ich i ucząc oraz udzielając im potrzebnych informacji. Jest prawdopodobne, że pracownik, któremu nie okazuje się szacunku, nie będzie słuchał porad i z nich korzystał. Natomiast mając świadomość, że przełożony darzy go szacunkiem, będzie wykazywał większe zaangażowanie, dzielił się swoimi poglądami oraz podejmował ryzyko.

Studium przypadku

Krzysztof Siedlecki jest dyrektorem kreatywnym rozwijającej się agencji reklamowej. Trzej najważniejsi klienci zlecili pilnie duże, nieplanowane projekty, które miały się rozpocząć mniej więcej w tym samym czasie.

Po omówieniu sytuacji z dyrektorem generalnym agencji Krzysztof zwołał na piątek rano spotkanie dyrektorów artystycznych, dyrektorów działów kreatywnych i przedstawicieli klientów związanych z każdym z trzech projektów. Poprosił przedstawicieli klientów o wyjaśnienie ich celów i potrzeb związanych z projektami, a także o odpowiedzi na wszystkie pytania najważniejszych osób ze swojego zespołu. Po spotkaniu Krzysztof zamówił pizzę i spędził pozostałą część popołudnia ze swoimi pracownikami, omawiając zaplanowane rozwiązania, wymagania członków zespołu oraz potencjalne utrudnienia, które mogły się pojawić przed zakończeniem prac.

W poniedziałek rano Krzysztof zwołał spotkanie wszystkich siedemnastu osób z działu kreatywnego i ogłosił, jakie projekty zostały zaplanowane do realizacji. Ustanowił trzech dyrektorów kreatywnych, którzy mieli zostać szefami tych projektów, a oni z kolei omówili szczegóły - skład zespołów oraz przewidywane harmonogramy.

Krzysztof zakończył godzinne spotkanie, rozdając pismo, w którym zostały określone i opisane cele każdego z projektów oraz korzyści wynikające z nich dla agencji. Ogłosił również, że "nagrodą" dla działu będzie piknik, który się odbędzie po zakończeniu prac nad projektami.

Przez następne pięć tygodni prac Krzysztof spotykał się regularnie z szefami projektów oraz z przedstawicielami klientów, aby ocenić postępy oraz poznać pojawiające się problemy. Uczęszczał na cotygodniowe spotkania zespołu, podczas których szefowie projektów i członkowie zespołów pracujący nad projektami dokonywali oceny zakończonych etapów oraz próbowali przewidzieć problemy, które mogły się pojawić.

Kiedy jeden z dwóch ilustratorów zachorował, podczas jego dwudniowej nieobecności Krzysztof go zastępował.

Kiedy zbliżył się termin oddania projektu, szefowie projektów zalecili zatrudnienie dwóch grafików na jeden dzień, a Krzysztof się na to zgodził. Kiedy zakończono i zaakceptowano wszystkie trzy projekty, okazało się, że jeden z nich został zakończony na dwa dni przed terminem, drugi na czas, a trzeci był opóźniony o pół dnia. Nie uległy opóźnieniu prace nad żadnym z innych projektów, nad którymi pracowano w agencji w tym czasie.

Każdy z członków zespołu otrzymał ankietę, zawierającą pytania o to, co poszło zgodnie z planem, a co nie tak, jak trzeba oraz w jaki sposób można uniknąć problemów w przyszłości. Wyniki ankiety poddano analizie oraz streszczono, tworząc raport dostępny dla wszystkich uczestników projektów.

Krzysztof zaprosił przedstawicieli klientów na piknik swojego działu, na którym pojawili się członkowie jego zespołu wraz z rodzinami. W przemówieniu skierowanym do zespołu przedstawiciele klientów wyrazili wdzięczność i zadowolenie z efektów pracy. Każdemu z członków zespołu przyznano plakietki typu: "Największy paranoik", "Najbardziej odporny na ból", "Najlepiej zmotywowany dzięki jedzeniu" etc. Kiedy Krzysztof wygłosił kilka uwag końcowych, szefowie projektów wylali mu na głowę wiadro zimnej wody.

Analiza przypadku:

Oczywista jest w tym przypadku umiejętność uwzględniania potrzeb kilku najważniejszych klientów bez nadmiernego obciążania swoich pracowników. Wiele osób podjęłoby się realizacji tych projektów bez żadnego planu, wiedząc, że członkowie zespołów będą mieli zbyt dużo pracy. Do sukcesu przyczyniło się planowanie przed podjęciem działania. Wczesne planowanie nigdy nie idzie na marne, a jeśli połączymy to z efektywną komunikacją z pracownikami, można mówić o gwarantowanym sukcesie (była to jedna z mocnych stron działania Krzysztofa). Chociaż nie podkreślano tego zbyt mocno, wydaje się, że jego zespół wykazywał duże zaangażowanie i że zostało ustalone odpowiednie wynagrodzenie za ciężką i skuteczną pracę zespołu. Członkowie zespołu wiedzieli, że czeka ich ciężka praca, ale po jej zakończeniu był zaplanowany piknik. Ludzie znacznie chętniej pracują bardziej intensywnie, kiedy wiedzą, że ciężka praca w pewnym momencie się skończy. Zwróćmy również uwagę na korzyści wynikające z wyrażania uznania i wynagradzania za wyniki pracy oraz na świętowanie z powodu tych wyników.

I dodatkowa uwaga: zwróćmy uwagę na dowcipne nagrody rozdane podczas pikniku. Chociaż możemy jedynie się tego domyślać z opisanego przypadku, wydaje się, że dla członków zespołu stanowiło to rozrywkę. Podobnie jak świętowanie z powodu wyników, rozrywka oraz przyjemne warunki pracy również mają wpływ na produktywność i morale pracowników. Niezbyt powszechnie stosuje się te metody, gdy podczas prac nad projektem pojawiają się problemy. Wprowadzanie elementów zabawy, gdy sytuacja w pracy jest napięta, świadczy o wrażliwości na potrzeby pracowników. Śmiech i elementy zabawy podczas pracy wpłyną na poprawę wyników działania zespołu.

Wyznawane przez Ciebie wartości mają wpływ na Twój zespół

Zastanów się nad odpowiedziami na trzy pytania: jakie wartości i poglądy przekazujesz zespołowi, którym kierujesz? Czy wyrażasz wsparcie, zaufanie, zaangażowanie, współpracę, cierpliwość i zaangażowanie? Jakie jeszcze wartości powinieneś przekazywać pracownikom, wywarł korzystny a jakie wyeliminować? Aby odpowiedzieć na te pytania, zastanów się, co ukształtowało Twoje poglądy. Wiedza o tym, jakie są wyznawane wpływ na wyznawane przez Ciebie wartości i dlaczego tak jest, to klucz do dalszego rozwijania, modyfikowania i uzupełniania zestawu najważniejszych dla coacha wartości.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, skąd pochodzą wyznawane przez Ciebie wartości? Na Uniwersytecie Kolorado powstała praca seminaryjna w formie filmu video zatytułowana "To,jaką osobą jesteś obecnie, zależy od tego, jaki byłeś wtedy", w której przekonywano, że środowisko, w którym przebywałeś we wczesnym okresie życia, oraz ludzie, którzy mieli na Ciebie wpływ, i wydarzenia, w których uczestniczyłeś, przyczyniły się do tego, jaką osobą jesteś obecnie. Ludzie, których spotkałeś na swojej drodze, mieli na Ciebie wpływ, co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Zazwyczaj te osoby inspirowały Cię do pewnych działań, uczyły Cię czegoś albo korygowały Twoje postępowanie.

We wczesnych latach życia prawdopodobnie to Twoi rodzice, nauczyciele oraz rodzeństwo stanowili dla Ciebie inspirację, zachęcając Cię do wyznaczania sobie nowych celów i do marzeń o dalszych osiągnięciach. To, w jaki sposób te osoby Cię uczyły, wpłynęło na rozwój wartości związanych z rolą coacha. Dzięki tym osobom zrozumiałeś związek pomiędzy przyczyną i skutkiem. Rozbudziły one w Tobie pragnienie wiedzy, niezależności itd. oraz oczywiście korygowały Twoje działania. Zastanów się nad ich wpływem na Twoje poglądy dotyczące podejmowania ryzyka lub na Twoją cierpliwość wobec innych. W średnim wieku zazwyczaj inspirują nas przyjaciele, a także osoby publiczne bądź też związane z organizacjami, do których należymy. Być może zainspirował Cię Twój partner, a może odnoszący sukcesy sportowiec? Albo szef czy też współpracownik, szkoleniowiec bądź trener aerobiku?

Kiedy zastanowisz się nad ludźmi, którzy motywowali Cię, uczyli i korygowali Twoje działanie, okaże się, że prawdopodobnie karano Cię i korygowano Twoje działanie więcej razy, niż Cię chwalono i mówiono Ci, że możesz dokonać wszystkiego, czego tylko zechcesz. W naszym społeczeństwie (a może nawet również w naszej przeszłości) to powszechnie spotykane zjawisko, że dzieci się rzadziej chwali, a częściej stosuje się wobec nich zakazy, oraz że częściej słyszą "nie" niż "tak". Sposób i rodzaj wsparcia, którego Ci udzielono, miał wpływ na ukształtowanie się Twojego stylu w roli coacha.

Każdy z Czytelników mógłby prawdopodobnie opowiedzieć historię o jakiejś osobie z przeszłości, która wywarła wpływ na jego życie, oraz o kimś, kto wywarł korzystny wpływ na wyznawane przez niego wartości. Oto ćwiczenie, które umożliwi Ci określenie relacji z osobami z przeszłości oraz wartości, których się od nich nauczyłeś. Im większą wiedzę posiadasz, tym szybciej jesteś w stanie zmieniać zachowanie i cechy charakteru.

Pięć zasad coachów osiągających świetne wyniki

Żaden coach nigdy nie pracował z "idealnym zespołem". W najlepszych zespołach, takich, z którymi chciałbyś współpracować, znajdują się osoby reprezentujące takie typy osobowości, które każdego mogą wyprowadzić z równowagi. O sukcesie lub porażce każdego zespołu decyduje to, w jakim stopniu coach rozumie jego członków oraz w jaki sposób ich motywuje. Te same czynniki, które wyprowadzają ludzi z równowagi, mogą znacznie zwiększyć produktywność zespołu. zespołem".

Aby tak się stało, coach musi znać pięć zasad wiążących się z osiąganiem świetnych wyników:

Sposób zachowania ludzi odzwierciedla ich myśli.

Należy doceniać indywidualność oraz jej poszukiwać.

Brak motywacji często odzwierciedla zniechęcenie.

O działaniu decydują jego przewidywane konsekwencje.

Ludzie traktowani odpowiedzialnie zachowują się odpowiedzialnie.



Zrozumienie tych zasad może stanowić bodziec do wprowadzenia zmian, podobnie jak uświadomienie sobie, skąd pochodzą wyznawane przez Ciebie wartości.

Sposób zachowania ludzi odzwierciedla ich myśli


Jeśli jeden z Twoich pracowników jest negatywnie nastawiony, ma pesymistyczne usposobienie oraz przez cały czas marudzi i narzeka, możesz dokładnie przewidzieć, w jaki sposób postrzega on życie: negatywnie. Z kolei gdy jakiś pracownik jest zazwyczaj szczęśliwy i postrzega problemy jako wyzwania, możesz zakładać z dużą dozą prawdopodobieństwa, że jego stosunek do życia jest optymistyczny.

Pełniąc rolę coacha, musisz zrozumieć "filozofię" swoich pracowników.

Do niektórych wyznawanych przez nich (świadomie lub nie) poglądów należą:

  • Pracuję po to, aby zarobić na swoje weekendy.
  • Jeśli życie przynosi ci cytrynę, zrób z niej lemoniadę.
  • Ta praca to jeden z etapów na mojej drodze do sukcesu.
  • Nikt nie może zrobić wszystkiego, ale każdy może coś zrobić.
  • Wychodząc z domu, nie zapomnij zabrać ze sobą humoru.
  • Jeśli coś poszło źle, nie miałem z tym nic wspólnego.
  • Poznaj swoje ograniczenia, a później je przezwyciężaj.
  • Jeśli nauczysz się czegoś z porażki, będziesz zwycięzcą.

Czy takie poglądy wyznaje ktoś, kogo znasz? W niektórych przypadkach możesz pomóc w ich zreformowaniu. W jaki sposób? Jeśli któryś z pracowników to osoba negatywnie nastawiona i niekomunikatywna, zazwyczaj próbujemy go unikać. Jednak jeśli pełnisz rolę coacha, nigdy nie zrozumiesz, jakie motywy stoją za postępowaniem danego pracownika, jeśli nie spędzisz z nim trochę czasu. Aby je zrozumieć, musisz zbliżyć się do niego.

Na przykład osoby negatywnie nastawione czasami zachowują się tak, aby ukryć poczucie niższości. Zadbaj o to, aby uwierzyły one, że Twoim zdaniem są zdolnymi, wartościowymi członkami zespołu.

Coach: Wiesz, Grzegorz, myślałem o tym, co powiedziałeś o ostatnim projekcie, czyli że twoim zdaniem to była strata czasu. Myślę, że być może miałeś rację.

Grzegorz: W jakiej sprawie?

Coach: Rzeczywiście, czasami tracimy dużo czasu. Sądzę, że byłoby to naprawdę korzystne dla nowych pracowników, gdybyś na podstawie swoich doświadczeń określił, co stanowiło stratę czasu.

Grzegorz: Co masz na myśli?

Coach: Chciałbym, żebyś zastanowił się nad przygotowaniem krótkiej prezentacji dotyczącej efektywnego planowania projektów. W końcu nikt nie wie o planowaniu tyle, co ty.

Ważne jest to, aby pomóc pracownikowi w rozwinięciu pozytywnego nastawienia, ale należy to przeprowadzić uczciwie. Nie wymyślaj pozytywnych rzeczy ani nie obawiaj się zmienić poglądów pracownika, angażując go w dodatkowe zadania. Dzięki temu może on osiągnąć znacznie większą produktywność.

Należy doceniać indywidualność oraz jej poszukiwać

  • Jakie są Twoje mocne strony jako członka naszego zespołu?
  • Jakie Twoim zdaniem mogą być Twoje słabe strony?
  • Gdybyś miał uczestniczyć w pracy nad projektem (nazwa projektu), jakie zadania sprawiłyby Ci największą przyjemność?
  • Do jakich zadań posiadasz największe kwalifikacje, a do których najmniejsze?
  • Gdyby Twój zespół mógł się dowiedzieć o Tobie tylko jednej rzeczy, czego powinien się dowiedzieć?
  • Gdybyś mógł poszerzyć swoją wiedzę i udoskonalić swoje umiejętności w jakiejkolwiek dziedzinie pracy zespołu, jaką dziedzinę wybrałbyś?

Naturalnie zdolności i potencjał całego zespołu wyjdą na jaw podczas wspólnej pracy, ale takie metody jak powyższa ankieta mogą stanowić duże ułatwienie. Możesz odkryć, że Joanna jest w stanie pokierować pracami nad projektem, a Marek przywiązuje dużą wagę do szczegółów. Popierając kreatywność i wyjątkowość członków swojego zespołu, stworzysz pewną dynamiczną strukturę, nazywaną synergią. Kreatywność każdego z członków zespołu zwiększa kreatywność całej grupy, zyskując znacznie większy wymiar. To kolejny przykład potwierdzający wartość różnorodności członków zespołu. Możesz to wykorzystać, tworząc zespół, który będzie osiągał świetne wyniki, a jego członkowie będą się uczyć od siebie nawzajem.

Aby przybliżyć tę ideę, zastanówmy się nad słowami:symfonia i energia, które łączą się w jedno słowo: synergia. To tak, jakbyś pełniąc rolę dyrygenta, wymagał od każdego z członków orkiestry wkładu w ostateczny efekt (symfonia). Nie bądź takim szefem, który sądzi, że wszyscy powinni się na wszystko zgadzać, oraz który czuje zagrożenie lub nieufność wobec kreatywności członków zespołu.

Osoby, które się najlepiej sprawdzają w dziedzinie organizacji zadań, powinny się zająć planowaniem, wyznaczaniem terminów, śledzeniem postępów etc. Członkowie zespołu, którzy są obdarzeni kreatywnością, mogą się zaangażować w rozwój nowych pomysłów i udoskonalenie produktów. Nawet kiedy nie można dokonać takiego podziału zadań, a obowiązki na stanowisku nie odpowiadają w pełni zdolnościom danego pracownika, bądź otwarty na zmiany, które mogą przynieść korzyści całemu zespołowi.

Na przykład osoba wykonująca głównie prace administracyjne mogłaby rozwinąć swoją kreatywność, udoskonalając logo firmy albo baner, jeśli pozwoli na to czas. Chodzi o to, aby Twoi pracownicy podczas pracy nad danym projektem mieli okazję pokazać swoją indywidualność. Dzięki temu nastąpi nie tylko znaczny wzrost produktywności, ale także zdecydowana poprawa morale pracowników.

Brak motywacji często odzwierciedla zniechęcenie

Często pracownikom brakuje motywacji, ponieważ są zniechęceni, a nie dlatego, że są leniwi, głupi czy też chorzy. Dowiedz się, dlaczego są zniechęceni. Jeśli określisz przyczyny takiego stanu rzeczy, a później wykażesz się kreatywnością, mogą odzyskać motywację.

W jaki sposób można poznać powód zniechęcenia pracowników? Na początku zbadaj źródło, które dostarczyło Ci informacji o tym problemie. Jeśli te informacje nie pochodzą od samego pracownika, musisz je sprawdzić podczas rozmowy zespołu z danym członkiem zespołu. Zniechęcenie może się jednak objawić na wiele innych sposobów - poprzez spadek produktywności, mniejszą dbałość o szczegóły, spóźnienia, nieobecności itd.

Dobrym sposobem na rozwiązanie tego problemu są również indywidualne spotkania RAP z coachem. Podczas takich spotkań:

Rozmyślaj o przeszłości.
Analizuj obecną sytuację.
Planuj przyszłość.

Stosując takie podejście, wraz z członkami zespołu możesz się skoncentrować na analizie działania w przeszłości, a następnie wspólnie zastanowić się, jak można je udoskonalić w przyszłości. Ta prosta metoda jest logiczna i łatwo można ją zapamiętać. Stosując ją, większość coachów bez problemów ustala, dokąd zmierza spotkanie oraz jakie osiągnięto postępy.

Inna korzyść wynikająca ze wspomnianego modelu to nacisk na rozwiązania dotyczące przyszłości. Dyskusje o przeszłości i teraźniejszości są znacznie mniej ważne niż planowanie przyszłości, zwłaszcza dlatego, że chodzi o pomoc członkom zespołu, tak aby pracowali zgodnie ze swoim potencjałem.

Przykład

Coach: Ewa, naprawdę podoba mi się to, że okólnik o firmie, który napisałaś, stał się popularny, oraz to, w jaki sposób godzisz pracę nad nim ze swoimi innymi obowiązkami.

Ewa: Ta praca sprawia mi przyjemność.

Coach: Widzę! Nie wiem, czy zdajesz sobie z tego sprawę, ale pracujesz tygodniowo przeciętnie ponad trzy godziny więcej, od kiedy zaczęłaś zajmować się okólnikiem. Nie spóźniłaś się do pracy ani razu od czterech tygodni.

Ewa: Wiedziałam, że prawdopodobnie pracuję nieco ciężej.

Coach: Naprawdę tak było. Sądzę, że rozwiązałaś problem z frekwencją, o którym rozmawialiśmy w lutym. Napisanie okólnika o firmie to był świetny pomysł, aby wykorzystać Twoje zainteresowania.

Pamiętaj, że planowanie decyduje o postępach całego procesu RAP. Pomóż swojemu zespołowi w określeniu celów, które są dla jego członków ekscytujące oraz pomagają maksymalnie wykorzystać jego możliwości.

O działaniu decydują jego przewidywane konsekwencje

Najlepszym sposobem na zmianę sposobu postępowania pracownika jest wprowadzenie odpowiednich konsekwencji. Są one bardzo ważne. Jeśli praca danej osoby stale jest niezadowalająca, przeanalizuj konsekwencje takiego działania. Jak sądzisz, co się stanie, jeśli nie będzie miało ono żadnych negatywnych konsekwencji? Pracownik będzie się tak zachowywał w dalszym ciągu. A jeśli nie wprowadzisz żadnych pozytywnych konsekwencji w przypadku zmiany zachowania? Nie nastąpi żadna zmiana. Aby zmienić dane zachowanie, należy natychmiast zastosować (negatywne lub pozytywne) konsekwencje i trzymać się wprowadzonych ustaleń.

Przykład Ludzie traktowani odpowiedzialnie zachowują się odpowiedzialnie
Członkowie zespołu, którzy są postrzegani jako osoby odpowiedzialne za swoje działanie, zazwyczaj przyjmują na siebie odpowiedzialność. Czy zauważyłeś, że kiedy ktoś powierza Ci odpowiedzialność za jakieś zadanie, zazwyczaj starasz się nie zawieść pokładanego w Tobie zaufania? Tak samo dzieje się w przypadku osób z Twojego zespołu: kiedy powierzasz im za coś odpowiedzialność, nie zawiodą Twojego zaufania. Postępując w taki sposób, jednocześnie rozwijasz w członkach zespołu dumę, szacunek do siebie oraz lojalność.

Jeśli praca jakiejś osoby z Twojego zespołu jest niezadowalająca, przez pięć minut pomyśl o pięciu zasadach największych trenerów. Zazwyczaj w jednej z nich można znaleźć sposób na nieodpowiednie zachowanie danej osoby.

Studium przypadku

W pewnym dziale dużej firmy produkującej kartki okolicznościowe Joanna i Paweł podjęli się ostatnio pełnienia roli StaffCoacha™. Oboje przed awansem pełnili funkcje kierowników i oboje przedstawili plany jako nowi StaffCoache™ dla odpowiednich wydziałów.

Joanna powiedziała, że z niecierpliwością czekała na określenie problemów, z którymi miał do czynienia jej zespół, oraz na wyznaczenie odpowiednich celów i standardów w dziale audytu. Ponieważ dobrze znała swoją pracę, planowała również przygotowanie szczegółowej procedury działania dla każdego pracownika. Sądziła, że dzięki temu będzie można osiągnąć spójność celów i standardów działania oraz dokonywać oceny postępu w realizacji zadań.

Paweł powiedział, że zapisał się na seminarium dotyczące umiejętności zarządzania, aby upewnić się, że rozumie proces coachingu. W trakcie zamierzał on zaangażować grupę (zajmującą się należnościami) w codzienne planowanie, organizację i rozwiązywanie problemów. Sądził, że jego doświadczenie w pracy to duża zaleta, i chciał, aby każdy z członków zespołu przyczyniał się w jakiś sposób do podniesienia jego efektywności. Paweł twierdził, że członkom zespołu był potrzebny rozwój wynikający z pracy nad projektem.

Z którym z tych StaffCoachów™ chciałbyś pracować i dlaczego?

Analiza

Zarówno Joanna, jak i Paweł docenili znaczenie celów i planowania. Pracownikom, którzy nie mają wystarczającej wiedzy czy też doświadczenia, mogłyby się spodobać metody Joanny, ponieważ wymagają one więcej nauki. Dzięki wprowadzonym przez nią standardom i celom uzyskano by więcej wskazówek na temat pracy. Jednak w trakcie nauki prowadzonej jej metodami pracownicy mogliby niechętnie się dzielić swoimi pomysłami dotyczącymi pracy. Pod rządami Joanny rzadziej pojawiałyby się nowe metody pracy oraz prostsze i lepsze sposoby osiągania celów, a doświadczeni pracownicy mogliby natychmiast poczuć się ograniczeni.

Doświadczeni pracownicy doceniliby metody Pawła, ponieważ dzięki nim można byłoby się bardziej zaangażować w wykonywaną pracę. Podczas pracy wspierano by efektywność zespołu. Pracownicy, których umiejętności są mniejsze, chętnie by się uczyli, przyczyniając się do sukcesu zespołu i podnoszenia jego efektywności. Zespół Pawła uszanuje jego decyzję o udziale w treningu StaffCoach™, postrzegając ją jako chęć zaangażowania się w działalność firmy oraz inwestycję w każdego członka zespołu.

Podsumowanie

Jeśli pełnisz rolę menedżera, Twoim najważniejszym zadaniem jest coaching. Rozwój najważniejszych dla Twojej firmy wartości wymaga umiejętności, których można się nauczyć.

Metody, które możesz wybrać - inspirowanie pracowników, uczenie ich czegoś oraz korygowanie ich działań - są oparte na Twojej ocenie działania pracowników.

Dobre wyniki zależą od wyznawanych przez Ciebie wartości. Skuteczni coache kierują się dziesięcioma wartościami. Dowiedz się, w jakim stopniu każda z nich kieruje Twoim postępowaniem. Zastanów się, skąd pochodzą wyznawane przez Ciebie poglądy i wartości, oraz określ, co sądzisz o pięciu zasadach wyznawanych przez najwybitniejszych trenerów.

Porównując swoje poglądy, sądy i wartości z tymi wyznawanymi przez coachów, którzy odnieśli sukces, uzyskasz bodziec do zmian. Zmień siebie oraz swój zespół.


1 Coaching (ang.) - proces szkoleniowy nastawiony głównie na wykształcenie i doskonalenie umiejętności pracownika, prowadzony najczęściej w układzie jeden szkolący na jednego szkolonego - przyp. tłum.

Artykuł jest fragmentem książki Mickey Holliday pt.: "Coaching, mentoring i zarządzanie. Jak rozwiązywać problemy i budować zespół"; Wydawnictwo Onepress.pl




/** if dodany na potrzeby ticketa: */